در ايران بيشتر خانوادهها از طريق كارفرماى سرپرست خانواده تحت پوشش يك يا دو نوع بيمه درمان قرار دارند. براى اطلاع از اين دو نوع بيمه، يعنى بيمه درمان اجبارى و بيمه درمان اختيارى به ترتيب، نگاه كنيد به بيمهگر اول، بيمه گروهى مازاد درمان. در مقابل، بعضى از خانوادهها فاقد يك يا هر دو نوع بيمه درمان هستند. در اولين دسته اين خانوادهها، كارفرما بيمه گروهى مازاد درمان براى كاركنان و اعضاى خانواده آنها تهيه نكرده است. در اين حالت، ممكن است بيمه درمان اجبارى از طريق بيمهگر اول، هزينههاى درمانى اين گونه خانوادهها را كفاف نكند. در دومين دسته، سرپرست خانواده شغل آزاد دارد و بهاصطلاح، خويشفرماست. اينگونه خانوادهها نه بيمه درمان اجبارى دارند نه تحت پوشش بيمه گروهى مازاد درمان هستند. سرپرستان اين دو دسته از خانوادهها، در صورت نگرانى درباره توانايى مالى خود براى تأمين هزينههاى بيمارستانى و جراحى افراد تحت تكفل، مىتوانند بيمه درمان خانواده خريدارى كنند.
بيمه درمان خانواده در مقايسه با بيمه گروهى مازاد درمان، با چند محدوديت ارائه مىشود. برخى از اين محدوديتها عبارتند از:
سرپرست خانواده بايد براى خود و ساير اعضاى خانواده پرسشنامه سلامتى را تكميل نمايد. در صورت تشخيص پزشك معتمد بيمهگر، خانواده به هزينه خود تحت معاينه پزشكى قرار خواهد گرفت.
براى هريك از اعضاى خانواده، با توجه به مندرجات پرسشنامه سلامتى تكميلشده يا معاينه انجام شده، در صورت لزوم، نرخ حقبيمه بيشتر درنظر گرفته مىشود يا حتى از بيمهكردن او خوددارى مىگردد.