اصطلاح مترادف: قبول مسئوليت‏

 پس از وقوع حادثه منتهى به خسارت، به‏ويژه خسارت بدنى، مرجع ذى‏صلاح مى‏تواند طرفين اين خسارت، يعنى بيمه‏گذار و شخص ثالث خسارت‏ديده را بازجويى كند. اين بازجويى براى كشف علت خسارت و تشخيص مجرم احتمالى است. بازجويى مقدماتى را ضابط دادگسترى مانند مأمور نيروى انتظامى انجام مى‏دهد. براى اطلاع از انواع ضابط دادگسترى و وظايف آنها نگاه كنيد به موادى از قانون آيين دادرسى كيفرى (در صفحات 115-113).

    مرجع قضايى با توجه به نتيجه بازجويى مقدماتى از طرفين خسارت، رسيدگى قضايى را آغاز مى‏كند. براى رسيدگى به دعوا و صدور رأى، ادله موجود براى اثبات دعواى شاكى مورد استناد قرار مى‏گيرد. يكى از اين ادله ممكن، اقرار متهم است. طبق قانون، '' هركس اقرار به حقى براى شخص ديگر كند ملزم به اقرار خود خواهد بود. ``براى اطلاع از تعريف حقوقى اقرار، اقرار شفاهى و كتبى، شرايط اقراركننده و ديگر مطالب مرتبط نگاه كنيد به موادى از قانون مدنى (در صفحات 71-70).

    بيمه‏گذار، در مقام متهم به ايراد خسارت، ممكن است در جريان بازجويى يا رسيدگى قضايى، اقرار به مسئوليت كند. به عبارت ديگر، او با اظهارات شفاهى يا كتبى، تقصير خود در خسارت شخص ثالث را بپذيرد. براى اطلاع از دلايل تمايل بيمه‏گذار به اقرار به مسئوليت نگاه كنيد به پرداخت خسارت بدون رأى دادگاه، تخلف از قوانين و نظامات دولتى.

    قبول مسئوليت در قبال خسارت شخص ثالث، به‏ويژه در مراحل اوليه رسيدگى به دعوا، امكان دفاع در مقابل دعوا را از بيمه‏گذار و بيمه‏گر سلب مى‏كند. به همين دليل، شرطى در بيمه مسئوليت، بيمه‏گذار را از اقرار به مسئوليت، منع مى‏كند مگر در شرايط خاص.

 وظايف و تعهدات بيمه‏گذار: ... بدون موافقت كتبى بيمه‏گر اقرار به مسئوليت خود ننموده و يا متعهد به جبران خسارت نشود (شرطى در بيمه مسئوليت حرفه‏اى پزشك).