اصطلاح مشابه: قرارداد بيمه حوادث جمعى، قرارداد بيمه حوادث شخصى (گروهى)، قرارداد بيمه حوادث گروهى‏

 بيمه‏نامه حوادث گروهى اصولاً همان اجزاى بيمه‏نامه حوادث انفرادى را بايد داشته باشد. نگاه كنيد به صفحات 46، 47. بر اين اساس، در اين بيمه‏نامه نيز مشخصات بيمه‏گر، بيمه‏گذار، بيمه‏شده، نوع پوشش و حداكثر تعهدات بيمه‏گر، نرخ حق‏بيمه و حق‏بيمه مربوط به هر پوشش درج مى‏شود. اما به دليل تعدد بيمه‏شدگان در بيمه حوادث گروهى، شكل و محتواى بيمه‏نامه حوادث گروهى متمايز از بيمه‏نامه حوادث انفرادى و خانواده است. براى مثال اولاً، تغيير عده بيمه‏شدگان در مدت بيمه، كه به دلايلى مانند استخدام كاركنان جديد و فوت، استعفا يا بازنشستگى كاركنان رخ مى‏دهد، اغلب در مدت بيمه صدور يك يا چند الحاقيه بيمه‏نامه را لازم مى‏كند. ثانياً، هر بيمه‏شده با تكميل فرمى جدا از بيمه‏نامه حوادث گروهى، اشخاص ذى‏نفع در غرامت فوت احتمالى خود را تعيين و به بيمه‏گذار اعلام مى‏كند. نگاه كنيد به صفحه 48 و مقايسه كنيد با صفحه 46. ثالثاً، بيمه‏گذار بايد اطلاعات مربوط به مشخصات بيمه‏شدگان، مانند نام و نام خانوادگى، نوع شغل و در صورت نياز، ميزان دستمزد يا حقوق آنان را در ليستى جدا از بيمه‏نامه حوادث گروهى وارد كند و در اختيار بيمه‏گر قرار دهد. رابعاً، صدور بيمه‏نامه حوادث گروهى، برخلاف بيمه‏نامه حوادث انفرادى، اصولاً مستلزم اطلاع بيمه‏گر از وضعيت سلامتى تك‏تك اعضاى گروه بيمه‏شده‏نيست مگر در مواردى كه اخذ اين اطلاعات ضرورى تشخيص داده شود.

    بيمه‏نامه حوادث گروهى همان شرايط بيمه‏نامه حوادث انفرادى را دارد. بيمه‏گر موظف است متن كامل شرايط بيمه‏نامه را در اختيار بيمه‏گذار قرار دهد. هر بيمه‏شده، در صورت تمايل، مى‏تواند از طريق بيمه‏گذار از شرايط بيمه‏نامه آگاه شود. در اين كتاب، درضمن شرح اصطلاحات مربوط به بيمه حوادث، اين شرايط درج شده است. براى مثال، نگاه كنيد به ابتلا به جنون، دفاع مشروع، عامل خارجى، نقص عضو.