اصطلاح مشابه: قرارداد بيمه‏

 بيمه‏نامه سند كتبى قرارداد بيمه‏گر و بيمه‏گذار و در برگيرنده مشخصات و شرايط اين قرارداد است. در قرارداد بيمه، بيمه‏گر توافق مى‏كند كه درازاى دريافت وجهى از بيمه‏گذار، در صورت وقوع حوادث معين، خسارت وارده را جبران كند يا مبلغ معينى بپردازد. براى اطلاع بيشتر از مفاد بيمه‏نامه نگاه كنيد به تعاريف و اصطلاحات بيمه‏نامه، جدول مشخصات بيمه‏نامه، و شرايط بيمه‏نامه.

    در ايران، بيمه‏نامه‏ها آن‏قدر عبارات نامأنوس دارد كه فهم آنها براى عامه بيمه‏گذاران دشوار است. در سال‏هاى اخير، بيمه‏گران انگليسى، در واكنش به انتقاد جامعه از سختى زبان بيمه‏نامه‏ها، كوشيده‏اند زبانى را به كار ببرند كه براى بيمه‏گذاران آسان‏تر و جذاب‏تر باشد. براى مثال، به جاى اصطلاحات بيمه‏گر و بيمه‏گذار، از واژه‏هاى ما و شما استفاده مى‏كنند و جاى عبارات آمرانه در شرح وظايف بيمه‏گذار را عبارات توصيفى گرفته است.

 قرارداد بيمه و شرايط آن بايد طبق سند كتبى باشد و اين سند، بيمه‏نامه نام دارد. در بيمه‏نامه بايد تاريخ انعقاد قرارداد، نام بيمه‏گر و بيمه‏گذار، موضوع بيمه، حادثه يا خطرى كه قرارداد بيمه براى آن تنظيم شده است، ابتدا و انتهاى بيمه، حق‏بيمه و ميزان تعهد بيمه‏گر در صورت وقوع حادثه به‏طور صريح قيد شود (قسمتى از قانون بيمه).