کتابخانه الکترونیک

اصل حسن نيت‏

اصطلاح مشابه: اصل حد اعلاى حسن نيت‏
حسن نيت وظيفه هر دو طرف قرارداد بيمه است اما در عمل، بيشتر برعهده متقاضى بيمه يا بيمه‏گذار قراردارد زيرا بيمه‏گر در موقعيتى نيست كه بتواند حقايق مربوط به اين قرارداد را مخفى كند. نقض حسن نيت در شكل‏هايى مانند كتمان حقايق بيمه‏اى رخ مى‏دهد و باعث بطلان قرارداد مى‏شود. وظيفه حسن نيت در زمان تمديد بيمه‏نامه مجدداً برقرار مى‏شود زيرا اين تمديد قرارداد به منزله انعقاد قرارداد بيمه جديد است. نگاه كنيد به تمديد بيمه‏نامه.
در قراردادى كه بر اصل حسن‏نيت استوار است هر يك از طرفين قرارداد بايد اطلاعات يا حقايق مؤثر برتصميم طرف ديگر براى قبول يا رد قرارداد را اظهار كند. در واقع، اظهار اين حقايق، صرف نظر از خواست يا عدم درخواست طرف ديگر براى اطلاع از آن، يك وظيفه تلقى مى‏شود.
قرارداد بيمه برخلاف قرار دادهاى تجارى ديگر، به جاى اصل «ضرورت هوشيارى مشترى»، تابع اصل حسن نيت است زيرا طرفين اين قرارداد در موقعيت برابر نيستند و متقاضى بيمه مى‏تواند بيمه‏گر را يك طرف قراردادى كند كه از حقايق آن اطلاع ندارد. در واقع، بيمه‏گر نمى‏تواند از اطلاعات مربوط به بيمه مورد تقاضا آگاه شود مگر آنكه متقاضى اين بيمه، آنها را اظهار كند. نگاه كنيد به حقايق بيمه‏اى. در قراردادهاى تجارى ديگر، مشترى با انجام بررسى لازم، خود مى‏تواند از اشكالات احتمالى موجود در كالا يا خدمت مورد معامله آگاه شود.

بيمه‏گذار موظف است كه با دقت و صراحت، در پاسخ به پرسش‏هاى بيمه‏گر، تمام اطلاعات مربوط به موضوع بيمه را در اختيار او قرار دهد (شرطى در بيمه‏نامه آتش سوزى).